Garaigoikoa

Uste dut legeen eragin ahalmena goresteko edo gutxiesteko garaian badela muturretara jotzeko joera desegokia. Argi dago nekez beteko duela bere helburua inolako babes soziala ez duen legeak. Besterik da ordea legeak ezinbestean sustapen soziala behar izatea sozialki eragiteko. Halako sustapen handirik gabeko legeen eragin sozial sakonak ezagutu ditugu han-hemen. Zer esan bestela eraztunen garaiko debekuei buruz, edo denboran gertuago etorrita, tabakoaren legea bezalakoei buruz. Norbaitek ukatu al dezake halakoek izan duten eragin soziala? Indar soziala nahikoa balitz, zer dela eta halako ahalegina mugimendu sozialen (guztien) aldetik (langileak, feministak, homofobiaren kontrakoak...) euran eskakizunak lege-aitortza eskura dezaten? Uste dut alde bakarraren (soziala) indarrean edo boterean itsutu baino, alde guztien (soziala, politikoa, ekonomikoa, juridikoa) indarra edo boterea modu eraginkorrean eta orekatuan erabiltzea dela ezinbestekoa. Hanka horiek guztiak behar ditugu eta bakar batek huts eginez gero, hankamotz, nekez lortuko dugu helburua, euskararen normalizazioa. Nork esan zuen erraza izango zela... ;)

Nik baino hobeto adierazi dituzu adierazi beharrekoak. Ados nago zurekin, goitik behera. Hala ere, uste dut herri honetan gehiago direla legeen eraginean sinisten dutenak sustapen sozialean sinisten dutenak baino. Baina bai, argi eta garbi: lege-aitortza eta sustapen soziala beharrezkoak dira eta horrela bai bata zein bestea eraginkorragoak izango dira.

Inork ez zuen esan erraza izango zenik .... baina horrek motibatzen gaitu gehien, ezta?